நிலா முழுமை அடையும் இரவில்
என் மனமும் உன்னால் நிறைகிறது
ஒளி வேண்டாம், நீ அருகில் இருந்தால் போதும்

மழை நனைக்கும் மண்வாசம் போல
உன் நினைவு என் நாளெல்லாம்
அமைதியாக ஊறிக்கிடக்கிறது

காலை சூரியன் மெதுவாக எழுவது போல
உன் அன்பு
என் உள்ளத்தில் தினமும் பிறக்கிறது

காற்று தெரியாமல் தொடுவது போல
உன் அன்பும்
என்னை விட்டு விலகாமல் இருக்கிறது

நதியின் ஓசையில்
கரை தேடும் நீரைப் போல
என் மனம் உன்னைத் தேடுகிறது

நட்சத்திரங்கள் தூங்காத இரவில்
உன் நினைவு மட்டும்
என் கண்களை விழிக்க வைக்கிறது

பூவின் நறுமணம் சொல்லாமல் பரவுவது போல
உன் அன்பு
என் வாழ்க்கையை நிறைக்கிறது

வானம் எல்லையில்லாமல் விரிந்தது போல
உன்னிடம் இருக்கும்
என் நம்பிக்கைக்கும் முடிவில்லை

கடல் அலைகள் மீண்டும் மீண்டும் கரையை அணைப்பது போல
நான் எத்தனை முறை விலகினாலும்
உன்னிடமே திரும்புகிறேன்

மாலை நேர சூரியன் மென்மையாக மறையும் போது
உன் குரல்
என் மனதை அமைதியாக்குகிறது

மண் தன் சுமையை சொல்லாதது போல
நான் என் காதலை
உன்னிடம் காட்டாமல் சுமக்கிறேன்

மழைத்துளி இலை மீது தங்கி
சறுக்கிச் செல்லும் நேரம் போல
உன் பார்வை என் மனத்தைத் தொட்டுச் செல்கிறது

நிலவுக்கு மேகம் தற்காலிகம்
உனக்கு என் காதல்
நிரந்தரம்

பூங்காற்று வழி தெரியாமல் வந்தாலும்
மலரைத் தேடி நின்றுவிடும்
என் மனமும் உன்னைத் தேடுகிறது

விடியற்கால ஒளி மெதுவாக பரவுவது போல
உன் அன்பு
என் வாழ்க்கையை மாற்றியது

கடல் ஆழம் அளக்க முடியாதது போல
உன்னிடம் இருக்கும்
என் உணர்வுகளுக்கும் அளவு இல்லை

மழை நிற்கும் வரை மண் காத்திருப்பது போல
நான்
உன் ஒரு வார்த்தைக்காக காத்திருக்கிறேன்

வானில் மிதக்கும் மேகம் போல
உன் நினைவு
என் மனதில் ஓயாமல் நகர்கிறது

பூவுக்கு முள் இருப்பது போல
காதலிலும் வலி இருக்கிறது
அதையும் உன்னுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்

இரவு அமைதியில்
நட்சத்திரம் பேசாத மொழியில்
உன் பெயர் ஒலிக்கிறது

காற்று திசை மாறினாலும்
வாசனை மாறாதது போல
என் காதல் மாறவில்லை

மழை பெய்யும் முன் இருக்கும் அமைதி போல
உன் அருகில்
என் மனம் நிம்மதியாக இருக்கிறது

சூரியன் மறைந்தாலும்
வானம் கருணையுடன் இருட்டாகும்
உன் அன்பும் அப்படித்தான்

நதி தன் பயணத்தில் சோராதது போல
என் காதல்
உன்னிடம் வந்து சேரும் வரை ஓயாது

பூவின் நிறம் மாறினாலும்
அதன் அழகு குறையாதது போல
நாம் மாறினாலும் காதல் மாறாது

இரவு முழுவதும் விழித்திருக்கும் நிலா போல
உன் நினைவு
என்னை உறங்க விடவில்லை

மழை துளி விழும் சத்தத்தில்
உன் சிரிப்பு
என் மனதை நனைக்கிறது

காற்றின் வழி தெரியாத பயணம் போல
நாம் சேர்ந்தது
விதியின் அமைதியான முடிவு

வானம் மண்ணை தொடாதபோதும்
அவை ஒன்றுக்கொன்று தேவையானது போல
நீ எனக்கு தேவையானவன்

பூங்காற்று மலரைத் தேர்வு செய்யாதது போல
காதல்
உன்னைத் தேர்ந்தது

கடல் தன் அலைகளை மறைக்காதது போல
என் மனமும்
உன்னை மறைக்க முடியவில்லை

மழை நிறைந்த மேகங்கள் போல
உன் கண்களில்
என் எதிர்காலம் தெரிகிறது

நிலா இல்லாத இரவும்
ஒளியிழக்காதது போல
உன்னில்லாத நாளும் நான் நிறைந்தவன்

பூவின் இதழ்கள் மெதுவாக மலருவது போல
நம் காதலும்
அமைதியாக வளர்ந்தது

காற்று தொடும் இடமெல்லாம் குளிர்ச்சி
உன் பெயர் நினைக்கும் போதெல்லாம்
என் மனம் அமைதி

நதி கடலை அடையும் போது
தன் பெயரை மறக்கும்
நான் உன்னில் அப்படியே கலந்துவிட்டேன்

மழைக்குப் பிறகு வரும் வாசனை போல
உன் அன்பு
என் நாட்களை இனிமையாக்கியது

வானம் மேகத்தை தாங்குவது போல
நீ
என் எல்லா சுமைகளையும் தாங்குகிறாய்

நட்சத்திரம் விழும் தருணம் போல
உன்னை சந்தித்த அந்த நாள்
என் வாழ்க்கையை மாற்றியது

பூமி சூரியனைச் சுற்றுவது போல
என் உலகம்
உன்னைச் சுற்றியே உள்ளது

மழை நனைத்த மண்ணில்
புது விதை முளைப்பது போல
உன்னால் நான் புதிதாகிறேன்

காற்று ஓய்ந்தாலும்
வாசனை தங்குவது போல
உன் நினைவு என்னை விட்டு போகவில்லை

நிலா மேகத்திற்குள் மறைந்தாலும்
அது இல்லாமல் போகவில்லை
நீயும் அப்படித்தான்

நதி கரையை அணைக்கும் போது
எந்த சொல்லும் தேவையில்லை
உன் அருகிலும் அப்படியே

மாலை வானின் நிறம் மாறும் போது
உன் நினைவு
என் மனத்தை மென்மையாக்குகிறது

கடல் தன் ஆழத்தை காட்டாதது போல
என் காதலும்
உனக்குள் அமைதியாக இருக்கிறது